Zapewne wiele osób od razu pomyśli o krajach muzułmańskich czy afrykańskich, gdzie religia i tradycja wyraźnie wpływają na życie codzienne, a zakazy wróżenia i praktyk okultystycznych są wciąż realne. W Afryce te ograniczenia nadal funkcjonują, często wpisując się w lokalne wierzenia i regulacje religijne, które traktują tarot jako coś zakazanego i niebezpiecznego. Tymczasem aktualne wydarzenia pokazują, że to w krajach zachodnich, w tym w USA i Nowej Zelandii, sprawy związane z tarotem oraz wróżeniem trafiają dziś na pierwsze strony gazet.
1. USA
W ostatnim czasie zrobiło się zgłośno o dziewczynie, którą próbowano aresztować za używanie tarota w USA. W Stanach Zjednoczonych nie ma jednego prawa krajowego regulującego odczytywanie kart tarota, ponieważ są one mozaiką lokalnych jurysdykcji, władz stanowych i rządu federalnego, przepisy mogą się znacznie różnić w zależności od miasta i stanu.
Pensylwania:
Głośna sprawa z końca 2025 r. dotyczyła właścicielki sklepu z tarotem w Hanover, która została ostrzeżona przez policję, że oferowanie odczytów może naruszać stanowe prawo o wróżeniu. Ta sytuacja przerodziła się w szerszą batalię prawną o konstytucyjne prawa do wolności wypowiedzi i praktyk religijnych.
Oficjalny akt prawny, w tym rejonie, na temat wróżenia z tarota:
Pennsylvania Consolidated Statutes, Title 18, § 7104 – Fortune Telling
„Any person who shall pretend, for gain or lucre, by cards, tokens, the inspection of the head or hands… to tell fortunes or predict future events… shall be guilty of a misdemeanor…”
(Pennsylvania Title 18, § 7104)
Tłumaczenie sensu aktu:
„Każdy, kto dla zysku lub korzyści majątkowej, za pomocą kart, oglądania głowy lub rąk… będzie udawał, że wróży lub przepowiada przyszłe wydarzenia… będzie winny wykroczenia…”
Źródło: https://www.nysenate.gov/legislation/laws/PEN/165.35
Co ciekawe, sformułowanie „pretend” (udawać) może otwierać pole do interpretacji. Czy tarot jest oszustwem? Czy jest praktyką duchową? Czy jest usługą rozrywkową? Odpowiedź zależy od tego, kto interpretuje prawo i w jakim celu...
Nie uwierzycie w jakim jeszcze miejscu w USA zabronione jest wróżenie z tarota. Podpowiem, że mieszkańcy byli prekursorami polowania na czarownice.
Massachusetts:
Massachusetts General Laws Chapter 266 § 75 (2023) – Obtaining property by trick
Whoever, by a game, device, sleight of hand, pretended fortune telling or by any trick … fraudulently obtains from another person property of any description shall be punished as in the case of larceny of property of like value.
Tłumaczenie sensu aktu:
Oklahoma:
Prawo zakazuje pobierania jakichkolwiek opłat za przepowiadanie przyszłości, bezpośrednich czy pośrednich. Nie ma tu mowy o oszustwie. Sam fakt pobierania wynagrodzenia może być problemem.
Oklahoma Statutes § 21-931 – Fees for fortune telling prohibited
It shall be unlawful for any person or persons, pretending or professing to tell fortunes by the use of any subtle craft, means or device whatsoever, either by palmistry, clairvoyancy or otherwise, plying his or her trade, art or profession within the State of Oklahoma, to make any charge therefor either directly or indirectly or to receive any gift, donation or subscription by any means whatsoever for the same.
Laws 1915, c. 59, § 1.
Tłumaczenie sensu aktu:
Zabrania się jakiejkolwiek osobie lub osobom udającym lub podającym się za przepowiadanie przyszłości za pomocą jakiejkolwiek subtelnej sztuki, środków lub urządzeń, czy to za pomocą chiromancji, jasnowidzenia czy w inny sposób, wykonującym swój zawód, sztukę lub profesję na terenie stanu Oklahoma, pobierania z tego tytułu jakichkolwiek opłat, bezpośrednio lub pośrednio, a także przyjmowania jakichkolwiek prezentów, darowizn lub subskrypcji w jakikolwiek sposób na poczet tego celu.
Źródło: https://law.justia.com/codes/oklahoma/title-21/section-21-931/
Nowy Jork
W Nowym Jorku wróżenie jest wykroczeniem klasy B, jeśli odbywa się za wynagrodzeniem i wiąże się z twierdzeniem o posiadaniu mocy okultystycznych. Jest jednak wyjątek! Jeśli wróżenie ma jedynie charakter rozrywkowy!
A więc tarot jako show? Proszę bardzo.
Tarot jako duchowość? Bardziej ryzykowne.
§ 165.35 Fortune telling.
A person is guilty of fortune telling when, for a fee or compensation which he directly or indirectly solicits or receives, he claims or pretends to tell fortunes, or holds himself out as being able, by claimed or pretended use of occult powers, to answer questions or give advice on personal matters or to exorcise, influence or affect evil spirits or curses; except that this section does not apply to a person who engages in the aforedescribed conduct as part of a show or exhibition solely for the purpose of entertainment or amusement.
Fortune telling is a class B misdemeanor.
Tłumaczenie sensu aktu:
Osoba popełnia przestępstwo wróżenia, gdy w zamian za wynagrodzenie lub inne korzyści, o które bezpośrednio lub pośrednio zabiega lub otrzymuje, za twierdzenie lub udawanie, że potrafi wróżyć, lub przedstawia się jako osoba zdolna, dzięki rzekomemu lub udawanemu wykorzystaniu mocy okultystycznych, do udzielania odpowiedzi na pytania lub porad dotyczących spraw osobistych lub do egzorcyzmowania, wywierania wpływu lub oddziaływania na złe duchy lub klątwy; z wyjątkiem sytuacji, gdy osoba ta angażuje się w opisane powyżej działania w ramach pokazu lub wystawy wyłącznie w celach rozrywkowych lub zabawowych.
Źródło: https://law.justia.com/codes/new-york/pen/part-3/title-j/article-165/165-35/
2. Nowa Zelandia
Równie interesujący jest przypadek Nowej Zelandii. W Summary Offences Act 1981 znajduje się zapis dotyczący działania jako medium z zamiarem wprowadzenia w błąd. Osoba, która za wynagrodzeniem podaje się za medium spirytystyczne lub twierdzi, że posiada zdolności telepatii czy jasnowidzenia i robi to z zamiarem oszustwa, może zostać ukarana grzywną do 1000 dolarów. Kluczowy jest tu element „intent to deceive”, czyli zamiar wprowadzenia w błąd.
To pokazuje pewną prawidłowość: współczesne przepisy rzadko atakują wprost duchowość, uderzają w nią poprzez kategorię oszustwa. Problem w tym, że granica między duchowym doświadczeniem a „wprowadzeniem w błąd” bywa niezwykle trudna do jednoznacznego zdefiniowania.
Every person is liable to a fine not exceeding $1,000 who, acting for reward, with intent to deceive, purports to act as a spiritualistic medium or to exercise any powers of telepathy or clairvoyance or other similar powers; or uses any fraudulent device in purporting to act as a spiritualistic medium or in purporting to exercise any such powers. For the purposes of this section, a person shall be deemed to act for reward if in respect of what he does any money is paid, or any valuable thing is given, whether to him or to any other person.
Tłumaczenie sensu aktu:
Każda osoba podlega karze grzywny nieprzekraczającej 1000 dolarów, która działając w zamian za wynagrodzenie, z zamiarem wprowadzenia w błąd, podaje się za medium spirytystyczne lub posługuje się mocami telepatii, jasnowidzenia lub innymi podobnymi mocami; lub posługuje się jakimikolwiek oszukańczymi urządzeniami, podszywając się pod medium spirytystyczne lub podając się za osobę posiadającą tego typu moce.
Źródła:
https://www.legislation.govt.nz/act/public/1981/0113/latest/DLM53553.html
3. Egipt:
Obecnie nie ma ustawy, która zabraniałaby wróżenia z tarota i praktyk magicznych, jednak w 2022 roku w egipskim parlamencie rozważano projekt nowelizacji Kodeksu Karnego na temat zmian legislacyjnych z 2022 r. o „czarnej magii”.
Dla osób praktykujących „czarną magię”, czary oraz osoby korzystające z takich usług, miałyby być przewidziane kary więzienia i grzywny (np. minimum 20 000 EGP).
Projekt nie został przyjęty i nie wszedł w życie jako obowiązujące prawo.
Istnieją, jednak przykłady w orzecznictwie sądów egipskich, gdzie osoby twierdzące, że potrafią nawiązywać kontakt z duchami/jinnami (dżinami) lub leczyć choroby „magicznie”, były skazywane na podstawie innych przepisów, np. oszustwa.
Oskarżona osoba, która twierdziła, że może komunikować się z jinnami i leczyć choroby, została uznana winną na podstawie Art. 336 egipskiego Kodeksu Karnego za oszustwo i obietnicę korzyści majątkowych w zamian za takie twierdzenia.
Źródła:
https://eprints.bbk.ac.uk/id/eprint/55025/1/Mohamed%20A%2C%20final%20thesis%20for%20library.pdf
4. Libia
W 2024 roku przyjęto w Libii ustawę, która wprost kryminalizuje czary, magię i wróżbiarstwo jako odrębne przestępstwa. Artykuł 5 tegoż dokumentu przewiduje nawet karę śmierci, jeśli praktyki zostaną uznane za bluźniercze lub doprowadzą do śmierci innej osoby.
Law No. 6 of 2024 on Criminalization of Witchcraft, Sorcery, Divination
Według niej każdy akt czarnoksięstwa, czarów, wróżbiarstwa lub jakakolwiek podobna praktyka będzie uznana za przestępstwo podlegające karze na mocy postanowień niniejszej ustawy.
Artykuł 5: Osoba uznana za winną praktykowania czarów zostanie skazana na karę śmierci, jeżeli jej czary są bluźnierstwem lub skutkują śmiercią niewinnej osoby.
Artykuł 6: W przypadkach nieobjętych artykułem 5 sąd może według własnego uznania wymierzyć skazanej czarownicy jedną z następujących kar: Kara śmierci; Dożywocie; Co najmniej piętnaście (15) lat pozbawienia wolności i grzywna w wysokości stu tysięcy (100 000) dinarów libijskich.
5. Zambia
W 2025 r. dwóch mężczyzn zostało skazanych w Zambii na 2 lata więzienia (z pracą przymusową) za próbę użycia czarów w celu zabicia prezydenta. Wyrok został wydany na podstawie poniżej opisanego prawa.
Sąd ustalił, że posiadali oni amulety, m.in. żywego kameleona, ogon zwierzęcia i 12 butelek mikstur, i zamierzali ich użyć, aby rzucić urok na prezydenta Hakainde Hichilema i go zabić.
Witchcraft Act, 1914 (Chapter 90)
Cały Akt: https://zambialii.org/akn/zm/act/1914/5/eng%401996-12-31
Każdy, kto z przyzwyczajenia lub zawodu okaże się czarownikiem lub tropicielem czarownic, po skazaniu podlega karze grzywny w wysokości nieprzekraczającej tysiąca pięciuset jednostek karnych lub karze pozbawienia wolności z ciężkimi pracami lub bez na okres nieprzekraczający dwóch lat, albo obu karom łącznie.
W Zambii za oskarżanie jakiejkolwiek osoby jako czarodzieja lub czarownicy (...) podlega po skazaniu karze grzywny lub karze pozbawienia wolności.
Za przedstawianie się jako osoba zdolna za pomocą nadprzyrodzonych środków wywołać w innych osobach różne emocje podlega karze grzywny lub pozbawieniu wolności.
Za praktykowanie jakichkolwiek czarów podlega się karze grzywny lub pozbawieniu wolności.
Za zatrudnianie lub nagabywanie jakiejś osoby do nazwania się lub wskazania kogoś jako czarodzieja lub czarownicę oraz za doradzenie komuś za pomocą czarów lub przy użyciu jakichkolwiek środków nienaturalnych podlega karze grzywny lub pozbawieniu wolności.
Za posiadanie amuletów podlega karze grzywny lub pozbawieniu wolności.
6. Tadżykistan
W 2025 roku wprowadzono zaostrzone kary dla osób zajmujących się wróżeniem lub magią.
Inne kraje Azji Środkowej również podejmują zdecydowane kroki przeciwko powszechnym praktykom mającym korzenie w tradycjach przedislamskich.
Walka z praktykami okultystycznymi jest częścią szerszych, surowych kontroli wprowadzonych w autorytarnym kraju, który stara się ograniczyć zarówno radykalny islam, jak i wierzenia przodków.
W zeszłym roku Rakhmon ogłosił również aresztowanie 1500 osób „zajmujących się czarami i wróżbiarstwem”, a także „ponad 5000 mullahów”, którzy obiecali uzdrowienie poprzez modlitwę.
Inicjatywa ta jest częścią szerszej walki z praktykami ezoterycznymi i mistycznymi w ostatnich latach. W połowie 2023 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ogłosiło, że obywatele, którzy odwiedzą wróżbitów, zostaną wezwani przez władze i wpisani do bazy danych zawierającej ich nazwiska oraz zdjęcia. Urzędnicy poinformowali, że celem jest ograniczenie popytu i ostateczne wyeliminowanie tej praktyki. Liczba wezwanych osób nie została ujawniona.
Kary dla samych wróżbitów zostały znacząco zaostrzone w 2024 roku. Zmiany w artykule 482 podwyższyły grzywny dla wróżbitów do 80-100 punktów procentowych i wprowadziły karę aresztu administracyjnego do 15 dni. Ponadto wprowadzono odpowiedzialność karną na podstawie artykułu 240 Kodeksu Karnego: recydywiści mogą teraz podlegać karze grzywny w wysokości 1500-2000 jednostek bazowych lub karze pozbawienia wolności od roku do dwóch lat. Wcześniej obowiązywały wyłącznie kary administracyjne.
Ustawa prężnie działa w codziennym życiu obywateli Tadżykistanu. W lipcu 2025 roku 62-letnia kobieta została skazana na pół roku więzienia za wielokrotne praktykowanie czarów i wróżbiarstwa!
Źródła:
https://tribune.net.ph/2025/01/24/tajikistan-cracks-down-on-witchcraft-and-fortune-telling
https://timesca.com/tajikistan-proposes-ban-on-fortune-telling-with-fines-for-customers/
Od czerwca 2025 roku w następujących krajach obowiązują przepisy zakazujące uprawiania czarów lub stosowania czarów przeciwko innej osobie: Algieria, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Vanuatu, Wyspy Salomona, Fidżi, Benin, Wybrzeże Kości Słoniowej i Gambia. Udawanie czarownicy lub oskarżanie kogoś o bycie czarownicą jest nielegalne w Botswanie, Eswatini, Kenii, Malawi, Namibii, Nigerii, Papui-Nowej Gwinei, Republice Południowej Afryki, Tanzanii, Ugandzie, Zambii i Zimbabwe. Indonezja, Wyspy Salomona, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn (od 2010 r.), Katar (od 2015 r.), Libia (od 2024 r.), Afganistan i Brunei zabraniają używania „nadprzyrodzonych mocy”, „magii” lub „czarnej magii”.
Podsumowanie:
To nie są historie z podręczników historii. To aktualne akty prawne. To realne sprawy sądowe. W świecie, w którym astrologia przeżywa renesans, tarot jest obecny w mediach społecznościowych, a duchowość wraca do mainstreamu, prawo w niektórych miejscach nadal operuje językiem sprzed stu lat. I właśnie w tym napięciu, między nowoczesnością a archaicznymi zapisami, rodzi się pytanie: czy tarot jest wolnością słowa, praktyką duchową, usługą, czy przestępstwem?
Odpowiedź nie jest uniwersalna. Zależy od miejsca, interpretacji i czasu, w którym żyjemy.
.jpg)
.jpg)
